تا پایان سال 1383 مبلغ 462 میلیون دلار از بدو تاسیس صندوق ارزی (سال 1381) به طرح‌های توسعه و واحدهای جدید کاشی سرامیک تخصیص ارز گردیده و گشایش اعتبار شده و 189 میلیون دلار تخصیص ارز گردیده که گشایش نشده است ( تعدادی نیز به صورت فاینانس ماشین‌آلات خود را وارد نموده‌اند) سهم کاشی‌و‌‌‌سرامیک از کل ارز گشایش یافته 8 درصد می‌باشد. به هرصورت تا پایان سال 85 تعداد کارخانجات به 71واحد و ظرفیت اسمی بالغ بر 310میلیون مترمربع خواهد رسید(جدول 3).
وضعیت صادرات
صادرات انواع کاشی‌و‌‌‌سرامیک درسال 1383 به 6/14 میلیون مترمربع و به ارزش 46 میلیون دلار رسید که نسبت به دوره مشابه سال گذشته از نظر وزنی 84 درصد و از نظر ارزش 53 درصد رشد نشان می‌دهد
( جدول 4) .
بررسی‌های صورت گرفته نشان می‌دهد برای در اختیار گرفتن بازارهای صادراتی و کنترل مستمر آن ، نکات ذیل دارای اهمیت ویژه‌ای می‌باشند:
- برخی از شرکت‌های جدید که پابه عرضه تولید می‌گذارند و قادر به رقابت منطقی در بازار نیستند ، دربرخی موارد باتحمل زیان محصولات خود را روانه بازار می‌کنند. بدیهی است که عرضه محصولات با کیفیت پائین موجب بی‌اعتمادی مصرف کننده‌گان داخلی و خارجی به کاشی طرح ایرانی می‌شود. صادرات کالای مرغوب می‌خواهد و قیمت پائین طرح جدید و شناخت بازارها.
- تولید کالای مرغوب و صادراتی نیاز به مواد اولیه مرغوب ، قیمت پائین ،طرح‌های متنوع و شناخت بازارها و فرهنگ‌ها دارد.
تولید کالای مرغوب متخصص می‌خواهد و برای کسب تخصص آموزش و تلاش و کسب علم نیاز است ، برای ارتقاء کیفیت و برطرف نمودن معایب نیاز به کارتحقیقاتی می‌باشد و به روز نمودن اطلاعات فنی و مورد نیاز برای رسید به محصولی با قیمت پائین یعنی کاهش قیمت تمام شده که باز این مطلب برمی‌گردد به آموزش ، تحقیقات و تلاش در تولید بهترین کالا با کمترین هزینه .
زمانی به علت کمبود و عطش بازار هرچه تولید می‌شد چه مرغوب و چه نامرغوب با هرقیمتی به فروش می‌رفت ولی حالا مشتری انتخاب می‌کند و دنبال کیفیت و قیمت مناسب است .
درحال حاضر قیمت تمام شده محصول کاشی‌و‌‌‌سرامیک تقریبا" باقیمت صادرات آن برابر
می‌باشد ، لذا هیچگونه انگیزه‌ای برای صادرکننده وجود ندارد.
- زمانی حاشیه سود در واحدها بالا بود و کوچکترین توجه‌ای به قیمت تمام شده نمی‌شد ، لذا در حال حاضر با یک قیمت تمام شده بالا درتمام واحدها روبرو هستیم و از سوی دیگر باتوجه به مازاد تولید جهانی و قیمت پائین کاشی و سرامیک‌های از مد افتاده در انبارهای کشورهای خارجی که با4/1 قیمت تمام شده آنها را به حراج می‌گذارند. مشکلات صادرات و فروش آن را صد چندان می‌نماید ولی از طرف دیگر باتوجه به قیمت بالای تمام شده کاشی‌و‌‌‌سرامیک در ایتالیا، اسپانیا که حدود 35/8 یورو می‌باشد وحتی قیمت تمام شده چین که بالاتر از ایران و حدود 5/3 دلار می‌باشد جای امیدواری است که با کمی تلاش وارتقاء برکیفی و تنوع طرح و کسب دانش تولید و بازاریابی و نفوذ در بازارهای جهانی بتوانیم صادرات خودرا از 7% تولید سالیانه به حداقل 15درصد وبیشتر ارتقاء بدهیم این رقم دور از ذهن نبوده وقابل دسترس می‌باشد.
(جداول و نمودار در فایل اصلی موجود است)